اﯾﻦ ﺍﺷﮏ ﻫﺎ
ﻫﻤﻪ ﮔﺮﺩﻥ “ ﺗﻮ”
ﺣﻖ ﺍﻟﻨﺎﺱ ﺳﻨﮕﯿﻨﯽ ﺑﻪ ﺩﻭﺵ ﻣﯿﮑﺸﯽ...
مدت هاست تنها چیزی که مرا یاد تو می اندازد
طعنه های دیگران است
شاید اگر این دیگران نبودند
تو زودتر از اینها برایم مرده بودی...
باورم نیست
آنکه ساده ترازآب بود آتشم زد....
من سرم رابالا میگیرم...
چون به کسى باختم که با خیانت برده بود...
به احترام رفتنت برمیرارم کلاهی را که برسرم گذاشتی...
استــــــادم تـــو بـــودي
کـــه دو واحـــد "عـــشق" را نـــتوانســـتم پـــاس کـــنم..
استــــــادم تنـــهايـــي شـــد
تـــمـــام واحـــدهـــاي "درد" را پــــــاس شــــــدم...
رفــت,
رفــت,
رفــت,
تــا جايــي که رد پــاهاشــم پاک شدن ,
امــا از قلــبم نــرفــت, هــرگــز .
خــــود آزاري يعنــــي ،
ميــــري اونجاهايــــي کـــه باهاش خاطــــره داشتــــي و ،
بــــه يــــادش مــــي ميري ..
خيلــي سختــه که بخواي از عشقــت دل بِــکَــني،و
خيلي ويران کنــنده است که خود عشــقت بخواد از اون دل بِــکَــني..
سوختنم را دیدی و خندیدی خنده ات را دیدم و سوختم
خنده هایم را خواهی دید دیدارِ ما به وقت سوختنت
شب ها از طرف من وجدانت را ببوس
اگر بیدار بود
اگه خدا هم از ازت ساده بگذره من از خدا هرگز نمیگذرم
خوشا آنان که در
گهواره مردند ...
که بویی از غم دنیا نبردند
تو کیستی؟
هان
یادم آمد
تو همانی که روزی با پاهایت آمدی و نماندی و رفتی
ومن همانم که سر عهدمان ماندم و ماندم و ماندم . . .
ایــن روزهـآ چــقـد دِلــم مـیـخـواهد
یـکـی آرام در گـوشم بـگــوید
بـمـیـری انـشـالـلــه
و مـن فـریــآد بـزنـم
آمـــیــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــن ...
تـــــــــــولـــــــــــد غمـــــــــــگين من مـــــــــــبارك
ســـوم
هفتــــم
چهلـــم
ســـــال . . .
چنـــد ســــال دیگــــر
لعنــت بر گنــجشــک ها
تــو که رفــتي ؛
جــيک شــان هم در نــيامد ...
دﻟـــﻡ نـﮔـﺭﻓـﺗﮧ اَﺯ اﻳــنــكـه رفـﺗﮧای...
دلـگـﻳـرم اﺯ هـﻣﮧ ی دﻭﺳـــﺕ داشــتن هایت
ﮐــﮧ گفتــــــی ولی نداشــــــتی...
به خدا موهايش سفيد شده بود . . .
کودکي که يواشکي خاطراتم را خوانده بود....
کسی که تو را دوست دارد حتی اگر هزار دلیل برای رفتن داشته باشد
، هرگز رهایت نخواهد کرد ، او یک دلیل برای در کنارت ماندن خواهد یافت ....
من از عهد آدم تو را دوست دارم
از آغاز عالم تو را دوست دارم
چه شبها من و آسمان تا دم صبح
سرودیم نمنم، تو را دوست دارم
نه خطی، نه خالی! نه خواب و خیالی
من ای حس مبهم تو را دوست دارم
سلامی صمیمیتر از غم ندیدم
به اندازهی غم تو را دوست دارم
بیا تا صدا از دل سنگ خیزد
بگوییم با هم: تو را دوست دارم
جهان یک دهان شد همآواز با ما
تو را دوست دارم، تو را دوست دارم
مادرم میگفت عاشقی
یک شب است و پشیمانی
هزار شب است
پشیمانم که چرا یک شب عاشقی نکرده ام
وقتی دیگر نبود
وقتی که دیگر نبود
من به بودنش نیازمند شدم
وقتی که دیگر رفت
من به انتظار آمدنش نشستم
وقتی که دیگر نمیتوانست مرا دوست بدارد
می خواستم زندگی کنم ، راهم را بستند
ستایش کردم ، گفتند خرافات است
عاشق شدم ، گفتند دروغ است
گریستم ، گفتند بهانه است
خندیدم ، گفتند دیوانه است
دنیا را نگه دارید ، می خواهم پیاده شوم
اگر گریه است چرا خنده میكنیم ؟
اگر مر گ است چرا زندگی می كنیم ؟
اگر زندگی است چرا می میریم ؟
اگه عشق است چرا به آن نمی رسیم ؟
اگه عشق نیست چرا عاشقیم؟
دل بر نكنم زدوسـت تا جـان ندهم
ازدوست به يادگـار دردـي دارم
كان درد به صد هـزار درمان ندهم
